my_channel

mdp

mdpr

Powered and Copyright by "istosch data &web center" 2014 - 2015 © + ® as ™ all rights reserved

Η έδρα του Μανώλη Δρακάκη τα Μεσκλά Χανιών

ΤΑ ΜΕΣΚΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
[Απ΄το βιβλίο αφιερωμένο στην ιστορία των Μεσκλών(από το Μουσκλιές) του Μανώλη Δρακάκη
"Η αρχαία κεραία κι' ο αλματώδης πολιστισμός της στη λαϊκή εποχή")]

Περιλητικά:
¨Ο λόγος ποιητικός, ο πεζός, ο λιτός και ο λυρικός, εμπεριέχει το αρχαίο στην λαϊκή εποχή της Κεραίας (αυτή ήταν η και ονομασία της αρχαίας πόλης που πάνω της χτίστηκαν τα αργότερα τα Μεσκλά).
Ο Θεατρικός, στο στο λαϊκό χρίσμα, στα λαϊκά δικαστήρια, κάτω απ΄τον ήλιο και πάνω απ΄την πέτρα. Η εκλογή χρίσματος.
Η άμιλλα στην τέχνη, η αθλητική άμιλλα, δημιούργησαν το βαθύ πολιτισμό, παράδοση και ευγένεια, τα βασικά μελήματα των κεραιών.
Ο ποιητικός, ο πεζός, ο λιτός, θεατρικός, στ΄αρχαία λαϊκά χρόνια, δίνει μια ενότητα εξαιρετική στο λυρισμό των ανθρώπων του ήλιου, της πέτρας, λυρισμό στα πολεμικά ορμοβολία, στα λάφυρα τα ζωϊκά, δούλοκτητος προε δούλο, υιός του γιού.
Το καταλάγιασμα, ήταν εκείνο που μηδένισε το φόβο, τις πολεμικές σταυροφορίες. Ειρήνη και λαϊκός πολιτισμός, φως δυνατό, ζώντας το πιο βασικό θεμέλιο για το μακροχρόνιο πολιτισμό της λαϊκής κεραίας.
Οι ιαχές σβήσαν στο χρόνο, στα βάθη του.
Η τέχνη στην πέτρε και στο ξύλο, αποτελούσαν μοναδικότητα, οι λόγιοι κι μουσοθεατρινισμοί στο πετρόγονο λαϊκό πολιτισμό.
Λόγος και τέχνη, γίνονταν πνευματική τροφή στους παραγωγούς της Κεραίας. Μέλλον και πολιτισμός στη λαϊκή εποχή, έδρασν κι΄έκτισαν μέσα στο φώς της πολιτείας, τον αλματώδη πολιτισμό σε Κρητική γή".
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:
"
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, ΗΤΑΝ ΜΟΙΡΑ ΑΓΡΑΦΤΗ,
ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΑ ΠΟΤΙΣΕΙ ΤΗ ΓΗΣ,
ΣΚΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΔΟΥΛΙΑ
ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΝΩΝ ΚΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ"
                                                                                         Μανώλης Δρακάκης
ιδιοχείρως

ΤΑ ΜΕΣΚΛΑ ΣΤΗ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
"Η συντριβή του τάγματος Σούμπερτ στα Μεσκλά"

Στα μαύρα χρόνια του χιτλεροναζιστικού πολέμου(ιμπεριαλιστικού), ο θάνατος αναμετρώνταν με τη ζωή, αναμετρώνταν καθημερινά στον κόσμο και τα Μεσκλά στ΄αντάρτικα λημέρια καλούσαν στο καθήκων.
Ηταν 1943 Δεκέμβρης μήνας, όπου πρόβλαε ο Σούμπερτ στα Μεσκλά, για να κάψει να λεηλατήσει τους κατοίκους. Αφενώς μεν να φονέψει τους ηγέτες των ανταρτών του ΕΛΑΣ, και όλο το κίνημα, μιας και το στρατηγείο του ΕΛΑΣ, ήταν στο περήφανο ορεινό χωρίο των Χανίων.
Στη στράτα ανταμώνουν το Βασίλη Δρακάκη, τον σταματούν και τον ρωτάν: "Που είναι παλικάρι ο Τσαμαντής, ο Πρόεδρος, οι Μπολούδηδες, ο Δράκος";
Κείνο το παλικάρι αστραφτερα είπε: "Δεν είμαι ντόπιος, ξένος είμαι και δεν τους ξέρω"
.
Φεύγει και σαν αστραπή δίνει το μαντάτο. Γρήγορα ο ΕΛΑΣ, σε λίγο χρόνο, άμεσα εξόντωσε και δίκασε σε λαϊκά δικαστήρια τα κατορθώματα τους.

                                                                       Μανώλης Δρακάκης Ποιητής - Συγγραφέας.