my_channel

mdp

mdpr

Powered and Copyright by "istosch data &web center" 2014 - 2015 © + ® as ™ all rights reserved

Μανώλης Δρακάκης νέα, εκδηλώσεις, βραβεύσεις.

Στην παρούσα κατηγορία(σύνδεσμο) μπορείτε να διαβάζετε τα οδοιπορικά, ποιήματα και τα κείμενα που έχουμε καταγράψει στο διαδικτυακό μας αρχείο.
Το αρχείο μας είναι σε αριθμητικά likns στο τέλος της υποσελίδας.

Μαζί με το συγγραφέα Βασ. Λιόγκαρη

"Το μέλλον είναι δικό σου":(ιδιογράφως Μανώλης Δρακάκης ποιητής/Συγγραφέας)

Αδούλωτε λαέ.
Δοξάσου το μέλλον σου ανήκει,
Διαφεντέψου.
Αλύπητα βαράτε τους προσκυνημένους, κείνους που εστήσαν, αναμορφωτήρια και κολαστήρια μαζί.
Μακρονήσος, Γιούρα κι' 'Αη Στράτη.
Λαέ, όρισε τη μοίρα σου,
η δύναμη σου είναι τρανή.
Διαφεντέψου.
Δοξάσου λαέ, το δικαιάσε, το μέλλον είναι δικό σου.

Πρόλογος, του ατύπωτου νέου βιβλίου μου:
"ΤΑ ΒΑΡΙΔΙΑ ΚΙ ΗΛΙΟΙ, ΘΥΕΛΛΕΣ ΤΡΑΝΕΣ ΓΙΝΙΚΑΝ"(ιδιογράφως Μανώλης Δρακάκης ποιητής/Συγγραφέας).
(Από το ταξίδι μου στη Μακρόνησο με το μικρό μου γιό Βασίλη).

Σκοτάδια, κοιμήθησαν, όταν γδούποι και κυκλικές θύελλες ανάδυσαν τους θαμένους αιώνες τώρα ήλιους.
Σκοτάδια, μπήκτισαν της γης, χάθηκαν στο πανούρανο φως, των εκατοντάδων χιλιάδων ήλιων. Ήταν αυτοί οι Ατσάλινοι θεοί . Έφτασαν το μπόϊ του ήλιου και ανέβηκαν ψηλά, στο λυκόφως των θεών.
Ήταν αυτοί που έθεσαν τα θεμέλια για να φωτιστεί το μέλλον από κείνους τους τρανούς ήλιους.
Τα βαρίδια δίζωσαν μαζί με το φώς στη θάλασσα της γης γίναν άστρα όνειρα ζωντανών νεκρών και περπατούν στων αλλαγών το θυμό. Γίναν ήλιοι και θύελλες τρανές και τραγουδούν στην εμπασιά των ανατολών γροικώντας τους λαούς να βοούν, να χιλιμιντρούν σαν άλογα θυμωμένα.

"ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ" (ιδιογράφως Μανώλης Δρακάκης ποιητής/Συγγραφέας)


Στο μεγάλο κραχ των μικροαστών, στον κόσμο που καίγεται δεν κοιτάζεις πίσω, αλλά μπροστά σου.
Τούτο με τα όνειρα τα λιθωμένα που λίμνιασαν σ΄ένα βαθλυ σκοτάδι, στο σκοτάδι της ιμπεριαλιστικής θύελλας. Κοίτα η γης χαροπαλεύει. Το μπροϊ της στάθηκε ορθό, χαλκεύει το θυμό, τα όνειρα κραυγάζουν ζήτω, μαζί κι οι νεκροί στάθησαν σαν τις κόκκινες αυγές, βημάτισαν πάνω στο καυτό φως του μάλλοντος.Κοίτα τα όνειρα περασμένα, μορφές σούλωτες μικροαστών εις τον καιρό βάδισαν και κτίσαν το ιερό φως.
Κοίτα η γης σεισμοδονείται, είναι αυτοί οι γίγαντες που κράτησαν ως τώρα, τη ζωή στη θύελλα, την ιστορία, δάδα αναμένη να δηγεί τον κόσμο στο βάθος του θαλάσσιου ορίζοντα, να ανατέλει ο ήλιος των παιδιών στον κόσμο.
Το μεγάλο κραχ ερρίφθη, ο κύβος των μικροαστών, η άνοιξη τους περιμένει, όπως είναι κατακόκκινα ντυμένη, ιππεύοντας πάνω στο μαύρο το χτικιό, το ιμπεριαλιστικό. Θωρείτε λαοί της πλάσης, το τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού ξεψυχάει.